Şehrin İçinde Sessiz Bir Ses
Değerli Gezo okurları, bu makalemizde “Negatif kanun koyucu kimdir” konusunda bilmeniz gereken her şeyi derledik.
Bazen sabahları uyandığımda, odamın duvarları bile bana bir şeyler söylüyor gibi geliyor. Kayseri’nin o sert ama bir o kadar da alışıldık rüzgârı camdan içeri sızarken, içimde garip bir ağırlıkla gözlerimi açıyorum. Sanki gece boyunca zihnimde biri nöbet tutmuş da, sabah olur olmaz kulağıma eğilip fısıldamaya başlıyor: “Bugün de bir şey değişmeyecek.”
İşte o sesin adını uzun zaman koyamadım. Ta ki bir gün defterimin kenarına büyük harflerle yazana kadar: Negatif kanun koyucu kimdir?
O an bunu bir soru gibi yazmıştım ama aslında içimde bir yerlerde çoktan cevabını yaşamaya başlamıştım.
İlk Karşılaşma: İçimdeki Kurallar
Üniversite yıllarımın sonlarına doğru, hayatımın yönüyle ilgili ciddi bir belirsizlik içindeydim. Herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyordu; kimisi iş bulmuş, kimisi şehir değiştirmiş, kimisi de çoktan “başarmış” sayılıyordu. Ben ise her gün aynı döngüde sıkışıp kalmış gibiydim.
Bir gün kütüphanede otururken, önümde açık duran kitaba bakarken fark ettim: aslında okumuyordum. Sadece sayfaları çeviriyordum. Zihnimde ise başka bir şey vardı. Sürekli konuşan, durmadan hüküm veren bir ses.
“Yapamazsın.”
“Geç kaldın.”
“Diğerleri senden önde.”
O an anladım ki içimde biri var ve sürekli kurallar koyuyor. Ama bu kurallar beni ileri taşımıyor, tam tersine olduğum yere çiviliyordu. İşte o an zihnimde bir isim doğdu: Negatif kanun koyucu.
Bu, ne dışarıdan gelen bir insan ne de somut bir figürdü. Daha çok, içimde kendi yasalarını yazan görünmez bir otoriteydi. Ve bu otoritenin yasaları hep aynıydı: geri çekil, bekle, deneme, risk alma.
Şehirle Aramda Büyüyen Sessizlik
Kayseri’nin sokaklarında yürürken bazen kalabalığın içinde bile yalnız hissederdim. İnsanlar konuşur, güler, bir yerlere yetişirdi. Ben ise kendi içimdeki tartışmayı susturmaya çalışırdım.
Negatif kanun koyucu tam da böyle anlarda güçlenirdi.
Bir iş başvurusu yapacak olsam, daha “gönder” tuşuna basmadan konuşmaya başlardı:
“Boşuna uğraşma, seçilmezsin.”
Bir arkadaş ortamında fikrimi söyleyecek olsam:
“Zaten saçma bulacaklar.”
Bu sesin en tehlikeli yanı, bağırmamasıydı. Sessizdi ama çok ikna ediciydi. İnsan bağıran düşmana karşı direnir ama fısıldayan bir otoriteye karşı kendini savunmak zorlaşır.
Defter Sayfalarına Dökülen Çatışma
Bir akşam yine odamda otururken defterimi açtım. Sayfaya tek bir cümle yazdım:
“Beni kim durduruyor?”
Kalemi bıraktım. Uzun süre bakakaldım. Cevap hemen gelmedi ama sessizlik uzadıkça içimdeki ses belirginleşti. Sanki ilk kez yüzünü gösteriyordu.
Negatif kanun koyucu, aslında benim korkularımdan oluşuyordu. Ama zamanla sadece korku olmaktan çıkmış, kendi yasalarını yazan bir sisteme dönüşmüştü.
“Deneme.”
“Başlama.”
“Bitiremezsin.”
Her cümle bir yasa gibiydi. Ve ben farkında olmadan bu yasaları uyguluyordum.
Bir Gün Her Şeyin Kırıldığı An
Hayatımda dönüm noktası sayabileceğim gün, aslında dışarıdan bakıldığında çok sıradan bir gündü. Bir iş görüşmesine çağrılmıştım. Küçük bir ofis, dar bir oda, sıradan bir masa.
Ama içimdeki ses o gün her zamankinden daha güçlüydü.
Görüşmeye giderken yolda yürürken bile konuşuyordu:
“Boşuna gidiyorsun.”
“Zaten uygun değilsin.”
“Konuşurken bile hata yapacaksın.”
Ofisin kapısının önüne geldiğimde durdum. Elim kapı koluna gitmedi. Çünkü içimdeki kanun koyucu çoktan karar vermişti: geri dön.
O an fark ettim ki, ben artık kendi hayatımı yaşamıyordum. Bir tür iç yönetmelik tarafından idare ediliyordum.
Ama tam o anda garip bir şey oldu. Kapının önünde duran yansımama baktım. Gözlerimde yorgunluk vardı ama aynı zamanda bir şey daha… öfke değil, daha çok kırılma.
Ve ilk kez içimden şu cümle geçti:
“Bu yasa bana ait değil.”
Negatif Kanun Koyucu Kimdir?
Bunu da Okuyun: Kadınların en üstünü kimdir ?
Bunu ilk kez o gün gerçekten anlamaya başladım.
Negatif kanun koyucu kimdir?
O, dışarıda bir düşman değil. Bir insan da değil. O, insanın kendi içinde, korkularından, geçmiş hayal kırıklıklarından ve ertelenmiş denemelerinden oluşan görünmez bir yasama gücü.
Kendi kurallarını koyar:
Risk alma.
Hata yapma.
Göze batma.
Sessiz kal.
Ve en tehlikelisi şudur: Bu kuralları senin iyiliğin için koyduğunu söyler.
Ama aslında seni korumaz, sadece yerinde tutar.
Ben bunu fark ettiğimde içimde garip bir çatışma başladı. Çünkü o ses yıllardır bana yabancı gelmiyordu. Aksine, çok tanıdıktı. Benim sesim gibi konuşuyordu.
Küçük Direnişler
Her şey bir anda değişmedi. Böyle şeyler bir anda değişmez zaten.
Ama küçük bir şey yaptım. Ertesi gün bir şey başlatmaya karar verdim. Çok büyük bir adım değildi. Sadece yarım bıraktığım bir işi devam ettirmekti.
Negatif kanun koyucu hemen konuştu:
“Yine bırakacaksın.”
Ama bu kez cevap verdim. İçimden, sessizce:
“Belki de bu kez bırakmam.”
Bu cümle küçük görünür ama içimde büyük bir yankı yaptı.
Çünkü ilk kez o sesin dediğini otomatik olarak kabul etmemiştim.
İlk Çatlak
Günler geçtikçe o iç ses tamamen susmadı. Ama gücünü kaybetmeye başladı. Sanki kurduğu yasalar ilk kez sorgulanıyordu.
Bir gün defterime şunu yazdım:
“Eğer bu ses benimse, neden bana sürekli kaybettiriyor?”
Cevap yoktu. Sadece sessizlik vardı.
Ve sessizlik bazen en büyük cevaptır.
Şehrin Üzerinden Geçen Yeni Bir Bakış
Artık sokaklarda yürürken aynı şeyleri görmüyordum. Aynı şehir, aynı insanlar, aynı hayat… ama içimdeki yorum değişmişti.
Negatif kanun koyucu tamamen yok olmamıştı. Ama artık tek otorite de değildi.
Onun yanında başka bir ses daha oluşmuştu. Daha sessiz, daha sakin ama daha kararlı bir ses:
“Deneyebilirsin.”
Bu iki ses arasında yaşamaya başladım bir süre. Biri geri çekiyordu, diğeri ileri itiyordu. Ama ilk kez seçim bana aitti.
İç Düzenin Yeniden Yazılması
Zamanla fark ettim ki, zihnimdeki yasalar sabit değil. Yazılabilir, silinebilir, değiştirilebilir şeyler.
Negatif kanun koyucu bana tamamen düşman değildi belki de. Sadece kontrolsüz büyümüş bir korku sistemiydi.
Onu yok etmeye çalışmadım.
Sadece yetkisini sınırlamayı öğrendim.
Artık her düşüncesini emir gibi almıyordum. Sorguluyordum.
Bu bile büyük bir değişimdi.
Son Değil, Devam Eden Bir Süreç
Bugün hâlâ o ses zaman zaman ortaya çıkıyor. Özellikle yorulduğumda, özellikle belirsizlik arttığında.
Ama artık biliyorum:
O bir yasa koyucu değil, sadece eski bir alışkanlık.
Ve alışkanlıklar değişebilir.
İnsan kendi içinde yeni bir düzen kurabilir.
Ve belki de en önemlisi, o düzeni kuracak güce zaten sahip olduğunu fark edebilir.
Okuyucularımıza “Negatif kanun koyucu kimdir” konusunda faydalı bilgiler sunmaya çalıştık. Gezo ekibi olarak bizi okumaya devam edin!